cok gezgin, hayli bezgin, biraz gergin...

son...

Thu, 17 Jul 2008 14:13:00 +0300

gözlerinin içine girdim

başka alemler gözledim
ben bunlarla övünmedim

beklemedim illa
beklemedim sevdim

gölgelemedim bağını bahçesini
gününü güneşini örtmedim...

yapılanlar söylenmezki her zaman
sömürmedim illa

sömürmedim sevdim...

illa illa sevdim

yüreğine kulak verdim

nefes aldı ben dinledim

duyduklarım anlatılmaz

sır vermedim illa
sır vermedim sevdim

duyduklarım anlatılmaz

sır vermedim illa

sır vermedim sevdim

sondan bir önce

Thu, 13 Mar 2008 14:14:00 +0200

Burada yazdıklarımı sakli tutmalıyım.

Burada hisseden, acı çeken, gırgır yapan, dalga geçen, gülüp eğlenebilen, ağlayan, paylaşan, öfkelenen, pişmanlık duyan, isyan eden, savaşan; kısaca bazen düşe kalka, bazen ite kaka, bazen güle oynaya, bazen bağıra çağıra; yani ÇIĞLIK ÇIĞLIĞA yaşamış eski bir tanıdığa dair izler var.

Bu eski tanıdığın hayatı pek kolay olmadı ama yaşama hallerinin her birine sahip çıkabilen, o halleri paylaşmayı seven, kafasını gözünü yara yara her bir kuyunun dibinden, her bir trafik kazasından yaralı da olsa kurtulabilen, kaza halinde de yaralarını sararken de girdiği bazen komik cogu zaman tuhaf hallerden utanç duymayan güzel bir insandı...

kapılar

Wed, 04 Jul 2007 00:50:00 +0300

neden aynayla ya da sessizliğiyle konuşur insan..

çünkü artık yorulmuştur da ondan.. ve hesabı kalmamıştır kendisinden başka hiçkimseyle...

çünkü çok sesli cümlelerin sıradanlığı ve telaşlı kalabalığı artık acı vermektedir ve hep anlatmaya çalışmaktan bitkin düşmüştür...

ansızın farketmiştir... bulması gereken kapılar aslında içerdedir, dışarıdakiler sadece ekran korumalarıdır başkalarının iç kapılarının...

ayna

Sun, 01 Jul 2007 17:46:00 +0300

-Uzun zaman oldu..

-Evet..

-Nasılsın?

-Daha iyi.

-Gözlerime bakarak konuş!

-Ne sebeple?

düo - monolog

Wed, 13 Jun 2007 22:38:00 +0300

aysegul: sevgili sessizlik; uzun zamandır beraberiz..

sessizlik: ....

aysegul: tabiatın gereği susuyorsun.

sessizlik: sessizliğin olarak sessiz kalarak sana yardım ediyorum aslında

aysegul: nasıl yani?

sessizlik: düsünüyorsun, karışıyor kafan farkındayım ama aslında cok yaklastın..

aysegul: neye?

sessizlik: .....

aysegul: burası cok sessiz. sesli düsüneyim, upps! sesli yazayim bari, kasvet dağılsın biraz.

sessizlik: ......

aysegul: ortak carpanların cok bilinmeyenli denklemin sağ ve sol taraflarını artık eşitlemeye yaramadığı ve cok bilinmeyenlerin artık sorgulanmadığı bir yer ararken takvimden bir gün daha düşüp savruldu ayaklarıma..

gün dediğin nedir ki zaman durmuş ve bütünün içinde kaybolmuşken?

yeniden diyorum sessizlik; yenide.. ( devamı )

neden normal diilim II

Fri, 09 Mar 2007 19:54:00 +0200

Yazmiim diyorum, uyduruyorum sanıcak insanlar diyorum ama kendimi alamıyorum. Hayatım bol kahramanlı bir fıkra yahu! Karakterlerin hepsi mi doğal komik olur, hepsi mi deli olur! Sanki hepsi bir önceki hayatlarında (ki inanmam reenkarnasyona) toplanmışlar bir masanın başına ve şöyle demişler:

“arkadaşlar biz hepimiz deli miyiz?” “deliyiz!” “öyleyse bir sonraki hayatımızda gidelim sojoyu da delirtelim” “hehheh!! Çok eğleneceğiz, çok eğleneceğiz!!”

bi tane aklı başında arkadaşım ya da aile ferdim olsa dişimi kırıcam! Yok yok dişin lafı mı olur, kafamı kırıcam, hatta adam olucam, evlenip çoluk çocuğa falan karışıcam!!!

izninizle...

Mon, 21 May 2007 20:07:00 +0300

ferid feryad büyüleyici bir ustalıkla keman çalıyor.. bu gece sadece benim için çalıyor.

çift hatlı cep telefonum, ev telefonum, televizyonum kapalı.

ana haber bültenlerinde spor severler birbirlerini öldürüyor,

magazin mahkemelerinde seda sayan ve hülya avşar birbirine giriyor,

pembe dizilerde kızlar kardeşlerinin sevgilierinden hamile kalıyor,

gazetelerin ölüm ilanları sayfalarında sojourneyin ölen iyi niyetlerinden bahsedilmiyor..

her sabah bir kez daha sevdalanmak içim hayata uyanıyorum..

akşam olduğunda elimde sadece sevdiklerime olan özlemim kalıyor...

yaz bir türlü gelmiyor.. biliyorum bu yazı okuyanların içini karartıyor.. elimden birşey gelmiyor...

arkadaşım pragdan yüzde 70 alkol barındıran adını telefuz edemediğim tuhaf bir içki getiriyor..

kristal bardağımda birkaç buz kalıbı ile pek şık duruyor.. o bana bakıyor.. ben ona..

birbirimizden korkuyoruz..

yoksa ellerim mi titriyor...

genç kayısı ağacımın dallarında çağlalar duruyor.. adını bilmediğim içkiyle belki de iyi gidiyor..

yarım kalan öyküm- son

Fri, 18 May 2007 18:15:00 +0300

........

biraz daha vakit kaybedersem bir kiraz tanesine aşık olacağımı anladım. bir an önce onu yiyip diğerleriyle aynı olup olmadığına bakmalıydım. hem de biran önce...

kirazı elime alıp biraz daha inceledim. çöpü çok kısa göründü bana. diğerleriyle ölçtüm. hayır değildi. çöpünü koparıp onu dişlerimin arasına aldım. sanki dişlerimin arasında canlı bir varlıktı. yalvarıyordu sanki. sanki onu ısırdığımda ağzım kan içinde kalıcaktı. korktum.. onnu hemen ağzımdan alarak tabağın bir köşesine koydum. ille de onu yemem gerekmiyordu. deneyimi ona benzer bir başkasını da yiyerek gerçekleştirebilirdim. tabaktaki kirazdakileri tek tek elden geçirerek ona en çok benzeyeni aramaya başladım. hayır, hiçbiri ona benzemiyordu.

öfkelendim.. cabucak üzerimi değiştirip dışarı, seyyar bir kiraz satıcısı aramak üzere çıktım.

saatlerce dolaştım, anlamsız bir panik içinde kiraz satıcı aradım, bulamadım. hava kararmış vakit hayli geç olmuştu..

birden kafamda bir şimşek çaktı!! ev arkadaşım zeynep bu saatlerde eve dönmüş olmalıydı.."Zeynep! sakın! sakın yeme Onu!!"

ilk bulduğum otobüse bindim, şehrin trafiğine küfrederek geçirdiğim yaklaşık bir saat dayanılmaz bir kabusa dönüşmüştü. evin önündeki durakta indim ve koşarak merdivenleri çıktım. nefes nefese kapıyı açtım ve koridordan bağırdım. "Zeyneeep!!"

içerden ses gelmeyince rahat bir nefes almı.. ( devamı )

biterken..

Tue, 15 May 2007 12:56:00 +0300

Handan Hanım Kalifiye’ye bir veda mektubu yazsaydı ne yazardı acaba diye düşündüm. Aslında önce kendisini aradım belki bana yardımcı olur diye ama uzun bir seyahate çıkmış, bir müddet buralarda olmayacakmış, ulaşamadım. Dolayısı ile iş başa düştü ve oturdum yazdım..

....

Masamin uzerinde duran seni hediyen olan, kirmizi bir nilufer yapraginin uzerinde oturup portlek gozleriyle bana bakan kucuk yesil kurbaga nesnesine takiliyor gozum… “minik yesil kurbagam̶.. ( devamı )

handan hanım, kalifiye ve sokak cocukları

Sat, 10 Mar 2007 16:46:00 +0200

Handan hanım, gazete köşesini Hıncal Uluç’a devretmiş, Hıncal orda şimdi “Hadi Len!” adlı içeriğini henüz kamuoyuna açıklamadığı bir köşe yazacakmış. Handan hanım günlük tutmaya tekrar başlamış. bakalım neler yazmış..

...

11 nisan salı

Jakuziyi söktürüp yerine bir hamam kurnası taktırttım. Ona dair tüm izleri hayatımdan silmeliyim. Banyo köpüğünü tuvalete boşalttım, bornozunu ufak parçalara ayırıp yer bezi yaptım..

Biraz ağladım, kalbim kırık, dışarı çıkıp biraz hava aldım...

durum değerlendirmesi

Sun, 06 May 2007 20:51:00 +0300

bir hafta sonunun daha sonuna gelirken durum değerlendirmesi yapıyorum.

***cuma***

bildiğiniz üzere cuma günü yaklaşık 10 gündür kah sefil bir hüzün, kah harika bir dolce vita hayatı şeklinde geçen istanbul seyahatimi nihayete erdirerek yuvaya ankaraya döndüm..

evim ilk etapta yabancı gelse de yola çıkmadan önce kirli sepetim bi parça hafiflesin ki geldiğimde koca bir bavul kirlimi koyabileyim maksadı ile giderayak yıkayıp, asıp o şekilde bıraktığım (bir nevi cezalandırdığım, niyeyse?!) çamaşırlarımın katırdamış halleriyle gözgöze geldiğimde derhal evimin güvenli fakat bakımsız tarzan ortamında olduğumu idrak ettim ve hiç vakit kaybetmeden işe giriştim...

fakat kakır kakır kakırdamış ancak alabildiğince temiz çamaşırlarım mukavemet gösteriyorlar ve katlanıp yerlerine yerleştirilmeyi red ediyorlar, iktidarı ellerine almışlar bana bir nevi rejim savunucusu anayasa mahkemesi başkan vekili muamelesi yapıyorlardı...

ancak, rejim benim ve emekci neşemin kan, ter, gözyaşı ve alınteri ile yoktan varettiğimiz bir rejimdi ve ben onun bu gaflet ve dalalet hatta hıyanet içinde olan iç mihraplar tarafından ele geçirilmesine asla izin vermeyecektim..

bir kase suyu üzerlerine serpiştirmemle beraber bayrakları suya indirmeleri ve ev halkının çoğunluğuna (ki her durumda evde benim oyum, orman ortamındaki on kaplan gücüne denktir elbette.. ) boyun eğmeleri bir oldu..

pembeden..eflatuna

Thu, 03 May 2007 00:06:00 +0300

yarın oldu..

bugün dostlar alışverişte gördüler beni yine...

bugünü de kurtardık...

ortalığı topladık... ortalarda dolaştık...

bir sürü göz.. kol.. kelam.. bir sürü ağız...

sahnede ezbere replikler...

yorgunum..

en az su anda gözgöze bakıştığım kızkulesi kadar nazlanmak isterdim...

yapamadım...

dinliyor oldugum günesli pazartesilerin akordion sesi zerafetinde bir çığlık atmak istedim...

atamadım...

niye bu kadar yarım, bu kadar eksik kaldım...

ayşegül istanbul'da

Fri, 27 Apr 2007 07:50:00 +0300

26 nisan perşembe

Yolum yine İstanbul’a düştü. Bu kez üstelik 9 tane süper günüm var. Bu günlerin 5’i çalışarak geçicek, bilişim güvenliği bişiyi bişiyinde meslektaşlara seslenilecek, biraz ukalalık yapılacak, çokca vıdı vıdı edilecek, sektörden birkaç dostla ayrıca hasret giderilecek, bir kaç iş yemeği yenilecek falan...

Peki işten arta kalan o şahane zamanlarda ne olucak?

Olmaya başladı bile..

Anlatıyorum: anlatırken kızkulesini gören otel odamın penceresi önünde ferid feryad dinleyerek, diet kolamı yudumluyorum ve -hay benim eşşek kafama!- sigaramı tüttürüyorum... (tamam tamam biliyorum bu duruma el koyulacak, yükselen dahil tam teşekküllü bir oğlak burcu olarak inat edilecekl.. ( devamı )

yarım kalan öyküm

Tue, 24 Apr 2007 03:01:00 +0300

Bir öykü yazacaktım. Çalışma masamın üstündekileri birkez daha kontrol ettim. Bir sürü karalama kağıdı, çalışmayan bir kaset çalar, nereden geldiği belli olmayan bir yapboz parçası, gene nerden geldiği belli olmayan iki pergel, bir paket sigara, kültablası, şekersiz kahvem, her ihtimale karşı bulundurduğum birşişe ucuz şarap, fi tarhinden kalmış bir atlas degisi, 3 tane tükenmiş, bir tane tükenmemiş tükenmez kalem, ev arkadaşım zeynep’in kirpik kıvırtıcısı ve yazacağım öyküye daha iyi konsantre olmak için aldığım bir tabak dolusu kiraz...

Evet, herşey hazır görünüyordu, ama bir türlü yazmaya başlayamıyordum, bir kaç karalama kağıdını avucumda buruşturarak masanın üstüne attım, masanın bu buruşuk kağıtlı yeni görüntüsü hoşuma gitmişti, bir kaç kağıt daha buruşturup masaya serpiştirdim. Evet, hiç bir masa bundan daha dağınık olamazdı...

Ama neden yazamıyordum? Herşey hazırdı oysa ki. Öykünün konusu bile... bir kiraz tanesine aşık olan kadının öyküsünü yazacaktım.. kadın her gün kirazı yıkayıp parlatacak, her gün tutkuyla.. ( devamı )

kalan mı güle güle derdi, giden mi?

Wed, 18 Apr 2007 21:39:00 +0300

Daha fazla yanında ağlamak istemedim...

Yazma dedin, ağlatma beni dedin...

Yazmalıyım, biraz daha ağlayalım anasını satim.. ağlayıp tüketelim, el sallarken ardından kalmasın içimizde hüzün...

İyi dilekler gerekir yeni başlangıçlara...

temizlik zamanı

Mon, 16 Apr 2007 19:12:00 +0300

Hayatımda çok önemsediğim insanlardan birisi de iki haftada bir Perşembe günleri evime gelen, evin temizlik, ütü, çamaşır ve düzen işlerinden sorumlu devlet bakanı neşe hanım efendidir. Kendisi ayrıca aşırı sakardır, örneğin en sevdiğim kahve fincan takımım, yusufçuk desenli meyve tabağım, dublinden bir eskiciden aldığım kristal şarap şişem, kardeşimin hediyesi kırmızı kanatlı üfleme cam meleğim ve daha pek çok nadide (!?) ev eşyam hep kendisi tarafından mefta edilmiştir. Eve geldiğimde kırık parçaları yanyana itina ile dizilmiş ve yanına bir not iliştirilmiş halde bulurum genellikle: “canım, ben kırdım”. ?!

Haftasonu çalıştığım için bugün evdeydim. Neşe hanım, geçen Perşembe günü genel kurmay başkanı ve kuvvet komutanları ile basına kapalı bir olağanüstü hal toplantısında bulunmakk zorunda olduğundan telefon açarak, “ptesi saat 8.00’ da geleceğim” talimatını vermişti..

ve tam olarak söylediği saatte, bu sabah geldi..

indirim günleri

Wed, 11 Apr 2007 12:54:00 +0300

Dün iş çıkışı, baktım hava güzel, gidip mülkiyelilerde bir kahve molası vereyim, bizim ekibe bir bakayım diyerek kızılay bakanlıklardan yüksele doğru attım kendimi yola...

Ve evet, tahmin ettiğiniz üzere yine walkmanim (aslında mp3 bişiyi de ben sevemedim hiç.. walkman daha iyi J) kulağımda, bu kez Red Hot Chili Peppers-Under The Bridge i takiben Radio Head-Creep akabinde Doors-People are Strange fonda sallana sallana gidiyorum.

handan hanım, ben ve sevgilim

Fri, 09 Mar 2007 14:47:00 +0200

bu "nerden nereye" yazısından sıkıldım.

yerine bişey yazasım da yok..

handan hanım günlük yazmayı şimdilik bırakmış, son aldığım habere göre yeni sevgilisi ve yeni jakuzisi ile bulduğu hayatın anlamını gazete köşesi olarak hazırlamakla meşgulmüş: "Sabun Köpüğünde Duyumsanan Evrensel Aşkın Bedensel Tezahürü" !? :)

ordan burdan alıntı araklamak da istemiyor canım..sanki hiç bir alıntı tam olarak anlatmayacak anlatmak iste(me)diklerimi

bi fenalık geçiriyorum ki sormayın..bir yerlere koymuştum şuurumu, valla bulan haber versin..

böyle bi bayıldım kendi kendimden.. bi çok bilmişlik hali, bi çok farkına varmışlık falan..aman aferin bana.. tam süperim valla.. yaladım yuttum hayatı! kralı gelse bişey olmaz bana!!

şimdi babam okusa bunları kafama yemiştim elmayı (cocukken beni oyle ders calistirirdi da..).

aa, babam akli.. ( devamı )

handan hanım'ın günlüğü

Sat, 03 Feb 2007 11:24:00 +0200

öykü kahramanlarının özel hayatları yoktur. hep birlikte Handan Hanım’ın günlüğünü karıştırıyoruz.

...

11 aralık salı

Şu an yazıyorum, hiçbirşey ummadan, hiçbir yere ulaşmayı beklemeden. Aklıma geldiği gibi... öylesine... aklıma geldiği gibi yalanı işe yaramadı. çünkü aklıma bişey gelmiyor. aklıma geldiği gibi yazmak isteseydim hiçbirşey yazmamam gerekecekti. farkında olmadığım sıkıntılar var. cevabı olmayan sorular... belki de cevapları vardır. ama sorular ortada yokken cevapları nasıl arayabiliriz?...arayamayız...aramıyorum!

15 aralık cumartesi

Radyodaki şu müzik ne kadar da kuşku verici.... ( devamı )

neden normal diilim?

Sat, 03 Mar 2007 10:19:00 +0200

Sultan Çi: alo, çocum, ist-ank ucağı kaçırılmış?!

Sojo: hımm, ne alakası var simdi?

Sultan Çi: haa, tamam tamam haberlerde alt yazı geçiyo sen yoksun listede.. trınk...

Sojo: anne?

Sultan Çi: dıt dıt dıt dııııttt...

----------------------------

Saat sabahın 7 si, tatil sabahı...(odamin ışığını yakıp yakıp söndürerek;)

Babakral: eveeett gençlik!!! Performans hal (mutfak) yıkıılıyo!!! Çiğdem sultan fiçuring vit sucuklu yumurtaaa!!!

---------------------------------