ayna
Pazar
-Uzun zaman oldu..
-Evet..
-Nasılsın?
-Daha iyi.
-Gözlerime bakarak konuş!
-Ne sebeple?
-Seviyorum bana bakarken içinden geçirdiklerini okuyabilmeyi gözlerinden..
-Aptallık bu sadece!
-Seni tanıyamıyorum??
-O şaşırma ibaresi çift soru işaretini al ve...
-Hiç bu kadar hırçın görmemiştim seni?
-Herşeyin bir ilki vardır.
-Ne zaman eskiye döneceksin?
-Üstüne vazife olmayan işlere karışma, bi borcum mu var sana? Söz mü verdim hep iyi olmaya?
-....
-no’ldu? Canın mı acıdı? Bunları benden duymaya alışık değilsin di mi? Alışmaya çalış ya da defol git!
-....
-yoksa benden korkuyor musun?
-....
-hah!hah!hah! gerçekten korkuyosun benden! Ödlek! Git burdan, yalnız kalmak istiyorum!
-Gidecek bir yerim yok. Bırak sana yardım edeyim..
-Yahu, senden yardım isteyen oldu mu? İşgüzar! Git diyorum...çakıcam suratının ortasına şimdi!
-Herşeyin suçlusu benmişim gibi davranıyorsun ama bu haksızlık!
-Haksızlık mı? Bu sersemlerin kaçıp saklandıkları bir sığınaktır ve sadece yalandır! İllaki hakedilmiştir. Aptal gibi davranma karşımda!
-Çok acımasızsın..
-Öğretildim.. bilirsin bana anlatılan herşeyi bi kerede anlar, öğrenirim. Haddinden fazla zekiyim.
-Hani bundan hoşlanmazdın, hani daha az farkında olmak isterdin, hani daha naif olmak için eğitiyordun kendini.. hani???
-Bir cümle içinde bu kadar hani kullanılmaz, bari şaşkınlığını sakla da gözümde daha fazla küçülme! Ayrıca bundan sonra böyle, yersen!
-Sana yakışmıyor böyle konuşmak..
-Konuşmuyor, düşünüyorum ayrıca baktım da acayip iyi durdu bende bu cümleler.. trend böyle. Ne yani demode mi kalayım senin gibi!
-Sana zaman veriyorum, git ve dua et! Dua et ki maneviyatın daha fazla zarar görmesin!
-hiç vageçmeyeceksin di mi benden.
-asla!! Hadi!!!